Międzyrzecz

Miasto leży w północno- zachodniej części Niziny Wielkopolskiej, w odległości niespełna 20 km od jej północnej granicy, którą stanowi Pradolina Toruńsko - Eberswaldzka, nazywana także Pradoliną Noteci-Warty. Położona w rozszerzeniu doliny Obry miejscowość ciągnie się z południowego wschodu na północny zachód. Do doliny przylega Wysoczyzna Poznańska z dwoma leżącymi w okolicy subregionami: pagórkami międzyrzecko - pniewskimi i równiną nowotomyską. Od południowego zachodu Międzyrzecz sąsiaduje z pagórkami świebodzińsko- sulęcińskimi wchodzącymi w skład Wysoczyzny Lubuskiej. Miasto leży pomiędzy dwoma rzekami Obrą i Paklicą stąd jego nazwa i specyficzny klimat.

Historia i zabytki Międzyrzecza
Pierwsze informacje na temat miasta pochodzą z Kroniki Thietmara z 1005 r. Zachowany bez większych zmian trzynastowieczny układ architektoniczny miejscowości, jak również łączący się z nim obszar zamku, usytuowanego w miejscu pierwotnego grodu, tworzą niezwykle ciekawy układ urbanistyczny. Do najciekawszych zabytków w mieście należą m.in. późnogotycki kościół parafialny p.w. Św. Jana Chrzciciela oraz zespół zamkowy w skład, którego wchodzi średniowieczny królewski zamek oraz osiemnastowieczna siedziba dawnego starostwa, gdzie obecnie mieści się muzeum. Architektoniczną ozdobą centrum miasta jest ratusz wzniesiony na fundamentach poprzednich budowli w latach 1743-1752. Międzyrzecz posiada też skupiony w staromiejskim centrum duży zespół klasycystycznej architektury mieszkalnej, zlokalizowanej głównie w rejonie Rynku oraz sąsiadujących z nim ulic.

Atrakcje Międzyrzecza i okolic.

  • Muzeum w Międzyrzeczu
    Instytucja powstała w 1945 r. W 1965 r. w salach muzeum otwarto stałą wystawę pod nazwą "Tysiąc lat Międzyrzecza". Ekspozycja przedstawiająca przeszłość miasta i regionu od najdawniejszych lat, aż do współczesności jest cały czas uzupełniana. W dziale historii można znaleźć muzealia dotyczące dziejów miasta, m.in. pieczęcie miejskie i cechowe z XVII - XIX w., przywileje królewskie dla miejscowych rzemieślników oraz portrety międzyrzeckich notabli z II połowy XVIII w. Ozdobą muzeum jest unikatowa, największa w Polsce, kolekcja portretów trumiennych, tablic inskrypcyjnych i herbowych związanych ze staropolskim obyczajem pogrzebowym z XVII - XVIII w. Malowany na blasze portret trumienny, przytwierdzony do trumny od strony głowy zmarłego, był najważniejszym elementem dekoracji pogrzebowej. Portrety przedstawiają szlachtę polską oraz napływową, niemiecką, zamieszkującą Ziemię Międzyrzecką w XVII i XVIII w.
  • Ruiny Zamku Królewskiego Kazimierza Wielkiego w Międzyrzeczu
    Pochodzą z drugiej połowy XIV wieku. Zobacz galerię Zamku »
  • "MRU" Międzyrzecki Rejon Umocniony
    najbardziej znanych w Polsce, a nawet w Europie, zespołów zabytków sztuki fortyfikacyjnej okresu międzywojennego. Prace nad ufortyfikowaniem terenu między Odrą i Wartą prowadzone były już w pierwszej połowie lat 30 XX w. MRU miał służyć obronie wschodnich rubieży III Rzeszy. Fortyfikacje tworzył system kilkudziesięciu żelbetonowych bunkrów. Większość z nich połączonych było podziemnymi korytarzami znajdującymi się na głębokości 30-50 m i tworzącymi labirynt o łącznej długości ok. 30 km! Obecnie podziemia MRU są także jednym z największych zimowisk nietoperzy na naszym kontynencie. Co roku spędza tu zimę ok. 30 tys. Latających ssaków. Niepowtarzalne walory przyrodnicze sprawiły, że w 1980 r. fragment podziemi MRU, a w 1999 r. cały obiekt, uznano za rezerwat przyrody, któremu nadano nazwę Nietoperek I i Nietoperek II. www.bunkry.pl
  • Rokitno
    Sanktuarium Matki Bożej Rokitiańskiej, barokowy kościółek otoczony pięknym parkiem. W kapliczce znajduje się figurka Matki Boskiej Fatimskiej - prezent od Jana Pawła II.
  • Jarmark Magdaleński w Pszczewie
    Jest jedną z atrakcji turystycznych organizowany 19-20 lipca 2008 roku - w święto patronki miejscowej parafii. Od połowy lat 90 swoje wyroby prezentują na nim lubuscy i wielkopolscy rękodzielnicy, rzemieślnicy i artyści ludowi. Stanowi on znakomitą okazję do podziwiania twórczości ludowej oraz folkloru.
  • Muzeum w Pszczewie "Dom Szewca"
    Budynek pochodzący z XVIII wieku o konstrukcji częściowo zrębowej (bale drewniane), a częściowo szachulcowej, kryty gontem. Położony w centrum Pszczewa na rynku. Znaczna część ekspozycji muzeum przeznaczona została na otworzenie warsztatu szewskiego i sklepu obuwniczego, który był prowadzony przez poprzedniego właściciela domu Feliksa Paździoraka. Dodatkowa eksponowana jest wystawa z wykopalisk archeologicznych prowadzonych w latach 1956-59 na terenie Pszczewa i Borowego Młyna.
    Zobacz galerię Muzeum »
  • Skansen Pszczelarski w Pszczewie
    prywatny skansen pszczelarski na ul. Kasztanowej stworzył 1989 Tadeusz Bryszkowski. Zgromadził w nim różnorodne ule pszczele, stare barcie. Wiele uli wykonał sam właściciel z kłód drzew, zebrał bogaty zestaw narzędzi do pozyskiwania miodu i wyrobu wosku. Dodatkowo uwagę zwiedzających wzbudzają drewniane pralki, maślniczki, tarki do prania, lampy naftowe, garnki, naczynia kuchenne, żelazka itp.
    Zobacz galerię Skansenu »
  • Pszczewski Park Krajobrazowy
    Powstał w 1986 r. obejmuje wraz z otuliną tereny gminy Pszczew częściowo gminy Międzyrzecz, Międzychód, Przytoczna i Trzciel. Obszar PPK wynosi 12.220 ha, a wraz z otuliną 45.300 ha.
  • Ośrodek Edukacji Przyrodniczej w Pszczewie
    Położony w obrębie jeziora Szarcz. Na terenie ośrodka znajduje się ogródek obserwacji meteorologicznych, staw dydaktyczny, ogród dentrologiczny, ekspozycja domków dla ptaków, poletka upraw zbóż, roślin oleistych, okopowych i warzyw.
  • ZOO Safari w Świerkocinie
    Pierwsze w Polsce Zoo safari, w którym goście mogą oglądać dzikie zwierzęta w nowy i niekonwencjonalny sposób, który poprzez możliwość poruszania się między nimi w autobusie lub samochodzie dają niepowtarzalne przeżycia. Można się tu poczuć się jak na afrykańskiej sawannie, na stepie mongolskim czy indyjskim. Zoo safari położone jest we wsi Świerkocin ok. 45 km od Międzyrzecza. www.zoo-safari.com.pl